နာရီျပင္ဆရာ၏အိမ္နီးခ်င္း

နာရီျပင္ဆရာ၏အိမ္နီးခ်င္း

ဂ်ဴး

သာမန္အားျဖင့္ဆိုလွ်င္ေတာ့ နာရီတလံုးကို သူ မမုန္းတတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ဤကိစၥမွာ ေတာ့ လြန္လြန္းသည္။
သူ ဤအိမ္သို႔ ေျပာင္းလာခါစကေတာ့ နာရီျပင္ဆရာႏွင့္ အိမ္ခ်င္း ကပ္လ်က္ျဖစ္ေသာ ေၾကာင့္ ဝမ္းသာ ေက်နပ္ခဲ့၏။ သူ႔မွာ မၾကာခဏ ပ်က္တတ္ေသာ စားပြဲတင္နာရီတလံုး ႐ွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေနာက္ၿပီး နာရီျပင္ဆရာ၏ ဂုဏ္သိကၡာကိုလည္း သေဘာက် ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ နာရီျပင္ဆရာသည္ ဘဝတြင္ နာရီျပင္ျခင္းႏွင့္ ဘုရား႐ွိခိုး တရားစာ႐ြတ္ျခင္း မွတပါး မည္သည့္အလုပ္မွ် မလုပ္သူျဖစ္လိမ့္မည္။

သူေရာက္သြားတိုင္း နာရီတခုခုကို ကိုင္တြယ္ျပင္ဆင္လ်က္သား သို႔မဟုတ္ သားေရဖံုး ဘာသာေရး စာအုပ္တခုခု ကို ဖတ္လ်က္သား ေတြ႔ရသည္။

ေစ်း၀ယ္ယူသံုးစြဲသူမွာ အခြင့္အေရးရွိသလား

ေစ်း၀ယ္ယူသံုးစြဲသူမွာ အခြင့္အေရးရွိသလား

ဂ်ဴး

၀ယ္သူသည္ အၿမဲမွန္၏ ဆိုသည့္ ႏိုင္ငံတကာလက္ခံသည့္ မူတစ္ခုကို စိတ္ထဲမွာ မသိမသာစြဲထင္ ထားမိသျဖင့္ ကၽြန္မေစ်း၀ယ္သည့္အခါ မၾကာခဏျပႆနာတက္ရေလ့ရွိသည္။ အေလးခ်ိန္မျပည့္ဘူးဟု ထင္သျဖင့္ သမာဓိခ်ိန္ခြင္မွာ ခ်ိန္ၾကည့္တတ္သည္။ မျပည့္လွ်င္ ေစ်းသည္ဆီသို႔ျပန္ၿပီး ငါးက်ပ္သားလိုတယ္၊ ႏွစ္က်ပ္ခြဲသားေလာက္လိုတယ္ စသည္ျဖင့္ ေတာင္းဆိုမိသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ေစ်းသည္ေတြက သူတို႔ လက္မွန္းကို သူတို႔ယံုၾကည္ၿပီးသားမို႔ မ်က္ႏွာထားမခ်ိဳသာသည့္တိုင္ လိုေနသည့္ ကုန္ပစၥည္းကိုျဖည့္ ေပးလိုက္ၾကသည္။

လမ္းမေပၚမွ အသံမ်ား

လမ္းမေပၚမွ အသံမ်ား

ဂ်ဴး

တနဂၤေႏြလည္းျဖစ္၊ မိုးလည္း သဲသဲမဲမဲ ရြာတာေတာင္ လမ္းမွာ ကားေတြက မ်ားလိုက္တာ။ ညေန ၅ နာရီ ေက်ာ္ေနၿပီလား။ အၿမဲလိုလို နာရီမပါသူမို႔ အခ်ိန္ကို ခန္႔မွန္းႏွင့္သာ ခန္႔မွန္းၾကည့္ရသည္။ ဓာတ္ဆီထုတ္ရဦးမည္။ ဆီစာအုပ္က ထုံးစံအတုိင္း မပါလာ။ အိမ္ေရာက္မွ တစ္ေခါက္ ျပန္ထြက္ရမည့္ ပုံပဲ။ အို၊ မိုးသိပ္ရြာေနရင္ေတာ့ ျပန္မထြက္ခ်င္ပါဘူး။ တစ္ရက္တေလ မထုတ္ဘဲ ထားလိုက္မယ္။ ဆီလည္း မကုန္ေလာက္ေသးပါဘူး။ အရင္လကဆို (၁၀)ဂါလန္ေတာင္ မထုတ္လဲ ေနခဲ့ေသးတာပဲ။ ကုိယ့္ကုိယ္ကိုယ္ အားေပးသည္။

ကေလးႏွင့္ စြန္႔စားခ်င္စိတ္

ကေလးႏွင့္ စြန္႔စားခ်င္စိတ္

ဂ်ဴး

က်မ ငယ္ငယ္တုန္းက က်မႏွင့္အစ္ကို႔ ကို ေဖေဖက ကေလးစီးေသာဗိုလ္အုန္းသီး ဂ်စ္ကားေလး၀ယ္ေပးခဲ့သည္။ ဂ်စ္ကားကတကယ့္ လူႀကီးစီးဂ်စ္ကားအတိုင္းပါပဲ။ အစိမ္းေရာင္၊ ေရွ႕ေလကာမွန္ေနရာမွာ မွန္မပါေသာ သံျပားေဘာင္ခတ္ျပတင္းေလး။ လီဗာမပါ၊ ဘရိတ္ မပါ၊ ေျခနင္းကြင္းႏွစ္ခုသာ၊ ကြင္းတခုစီေပၚ ေျခတဖက္စီနင္းလ်က္ ေရွ႕သို႔ကားေရြ႕ေအာင္ ေမာင္းရသည္။ တေယာက္တည္းစီးလွ်င္ ကိုယ့္ဟာကိုယ္နင္းရၿပီး ေမာင္ႏွမႏွစ္ေယာက္စီးလွ်င္ အစ္ကိုကေရွ႕ကထိုင္ စတီရာရင္ကိုကိုင္ ကားေျခနင္းကိုနင္း၊ က်မကေနာက္ခန္း မွာထိုင္လိုက္သည္။

ေမ့ေလ်ာ့တတ္သည္

(2009,November,Idea Magazine 100th Issue)

ေမ့ေလ်ာ့တတ္သည္

 ဂ်ဴး

ကၽြန္မလက္ထဲမွာ ကိုင္ထားသည့္ စာရြက္ပိုင္းေလးမွာ မုိးေရျဖင့္ စိုရဲႊေနၿပီ။ စာလုံးေတြကေတာ့ မင္ျဖင့္ ေရးထား တာမဟုတ္လို႕ ဖတ္လို႕ရေနလိမ့္ဦးမည္။ အခုေန မုိးသဲသဲမွာ ျဖန္႕မဖတ္လိုက္ႏွင့္ဦး။ ေရႏူး ေနသည့္စာရြက္သည္ မုိးေရအရွိန္ျဖင့္ စုတ္ၿပဲသြားႏုိင္ သည္။ မတ္ေစာက္စြာ ျမင့္တက္သြားသည့္ အေဆာက္အဦအ၀င္ ကြန္ကရစ္ကား လမ္းကို မုိးစက္မ်ားအၾကား ကိုယ္ကို ရုန္းလ်က္ တက္ရသည္။ ဒီအေဆာက္အဦမွာ ေနသူေတြသည္ ကိုယ္ပိုင္ကား ရွိသူေတြခ်ည္း ျဖစ္ေလသလား။ အေဆာက္အဦဆီသုိ႕ လူသြား လမ္း လုံး၀မရွိ။ ကားသြားရာ ကြန္ကရစ္လမ္းကိုပဲ အသုံးျပဳရေတာ့မည္။

ေသမင္းကိုေရြးခ်ယ္ခြင့္ ႐ွိလွ်င္........

ေသမင္းကိုေရြးခ်ယ္ခြင့္ ႐ွိလွ်င္........

ဂ်ဴး

ကၽြန္မ ေသဖို႔အတြက္ ကိုယ့္ေသမင္းကို ေရြးခ်ယ္ခြင့္ ႐ွိလို႔ ေ႐ြးစမ္းဆိုလွ်င္ေတာင္ ဘာကို ေ႐ြးရမလဲဟု စဥ္းစားရ ေတာ္ေတာ္ခက္သည္။ ေသမင္းအားလံုးသည္ သူ႔နည္းႏွင့္သူ ေၾကာက္စရာေကာင္းသည္ခ်ည္း ျဖစ္သည္။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ကင္ဆာေရာဂါကိုေတာ့ မေ႐ြးခ်င္ပါ။ သို႔ေသာ္ မေ႐ြးခ်င္ဘူးဆိုလို႔ေကာ ရမတဲ့လား။ ကၽြန္မမွာက ကင္ဆာမ်ိဳး႐ိုး ႐ွိသည္။

ကြၽန္မဖတ္ခဲ့ေသာစာအုပ္မ်ား

ကြၽန္မဖတ္ခဲ့ေသာစာအုပ္မ်ား

ဂ်ဴး

[ကလ်ာမဂၢဇင္း၊ ၁၉၉၄ မတ္လ]

ဂ်ဴး ၏ "ကြၽန္မဖတ္ခဲ့ေသာစာအုပ္မ်ား" မွ

ကြၽန္မသည္ စာအုပ္မ်ားျဖင့္ ႀကီးျပင္း လူလားေျမာက္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါသည္။

ကေလးဘဝ အ႐ြယ္ကတည္းက ကြၽန္မသည္ ထိခိုက္ဒဏ္ရာ၊ မေတာ္တဆမႈမ်ားကို ေၾကာက္႐ြံ႔ခဲ့သည္။ ထိုအခါ ကြၽန္မသည္ အားကစားကို မုန္းတီးသူ ျဖစ္လာခဲ့သည္။ အမ်ား တကာ ကေလးသူငယ္မ်ား ထုပ္ဆီးထိုးတမ္း၊ ဖန္ခုန္တမ္း ကစားေနၾကေနခ်ိန္တြင္ ကြၽန္မက အိမ္ခန္းထဲတြင္ ေက်ာင္းစာမ်ားကို က်က္မွတ္ရင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပံုျပင္စာအုပ္မ်ား ဖတ္ ႐ႈရင္းေသာ္လည္းေကာင္း၊ အခ်ိန္ကုန္ခဲ့သည္။ အကစားမမက္ေသာ ကြၽန္မအတြက္ စာအုပ္ မ်ားသည္သာ တန္ဖိုးထားရာ ျဖစ္ခဲ့သည္။

ျမစ္ျပင္ေပၚမွာ

ဂ်ဴး

ဇြန္လ၏ ညေနခင္းတစ္ခု ျဖစ္သျဖင့္ ဧရာဝတီျဖစ္ေရသည္ ျမင့္တတ္စျပဳေနၿပီ။ မိုးနညး္ပါးေသာ ပုဂံေညာင္ဦးေဒသတြင္ ဇြန္လသည္ ပူျပင္းေျခာက္ေသြ႕ဆဲျဖစ္၏။ သို႕ေသာ္ မိုးရိပ္္ ေလရိပ္ေတာ့ ဆင္စျပဳၿပီ။ တစ္ခါတစ္ခါ မိုးသက္ေလျပင္းမ်ားေၾကာင့္ လိႈင္းထန္ေလထန္တတ္ေသာ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထိုေန႕ညေနက ဧရာဝတီျဖစ္ေရျပင္၌ လိႈင္းၾကီးခဲ့သည္။ ေညာင္ဥိးသူျဖစ္သည့္အတုိ္င္း